Jedną z metod leczenia bezpłodności jest sztuczne zapłodnienie. Stosuje ją się dla par, dla których wykonało się badania określające przyczyny niepłodności, są one bardzo szczegółowe i długotrwałe. Sztuczne zapłodnienie oznacza poczęcie dziecka nie w organizmie kobiety, lecz na zewnątrz przy użyciu zaawansowanych technik medycznych.
Sztuczne zapłodnienie zapłodnienia jest oparta na bardzo zaawansowanej wiedzy medycznej z udziałem specjalistycznego sprzętu. Kliniki wykonujące sztuczne zapłodnienie są wyposażone w sprzęt medyczny najwyższej klasy i zatrudniają wybitnych specjalistów.
Sztuczne zapłodnienie odbywa się poza organizmem kobiety w warunkach laboratoryjnych. Po 2-3 dniach od zapłonienia jajeczek do macicy kobiety wprowadza się rozwijającą się komórkę jajową stosując metodę in vitro.
Po wykonaniu badań na bezpłodność i określeniu przyczyn niepłodności i wykluczeniu innych metod wspomagających narodziny dziecka, można zastosować sztuczne zapłodnienie.
W grupę sztucznego zapłodnienia wchodzi:
- Inseminacja – metoda polegająca na tym, że zdrowe plemniki podaje się specjalnym cewnikiem do jamy macicy z nasieniem męża, partnera a w ostateczności nasieniem dawcy z banku spermy
- Zapłodnienie metodą in vitro,
- I.C.S.I. – mikroiniekcja plemnika do komórki jajowej